ภาวะเท้าแบนแบ่งออกเป็นกี่ประเภทและแต่ละประเภทมีลักษณะอย่างไร?

ภาวะเท้าแบน (Flatfoot) แบ่งออกเป็น 2 ประเภทหลัก ได้แก่ ภาวะเท้าแบนแต่กำเนิด (Congenital Flatfoot) และภาวะเท้าแบนที่เกิดขึ้นภายหลัง (Acquired Flatfoot) ซึ่งแต่ละประเภทมีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างกันไป 1. ภาวะเท้าแบนแต่กำเนิด (Congenital Flatfoot): ประเภทนี้สามารถแบ่งออกเป็นสองชนิดย่อยคือ - เท้าแบนชนิดยืดหยุ่น (Flexible Flatfoot): มักพบในเด็กและวัยรุ่น โดยเมื่อยืนลงน้ำหนักจะเห็นอุ้งเท้าราบ แต่เมื่อยกเท้าหรือเขย่งจะเห็นอุ้งเท้าปรากฏขึ้น แสดงว่ามีความสามารถในการยืดหยุ่นของโครงสร้างเท้า มักไม่มีอาการเจ็บปวดและไม่ต้องรักษาหากไม่มีภาวะแทรกซ้อน - เท้าแบนชนิดแข็ง (Rigid Flatfoot): เป็นภาวะที่ไม่มีการปรากฏของอุ้งเท้าแม้ขณะไม่ได้ลงน้ำหนัก มักมีสาเหตุจากพยาธิสภาพทางกระดูก เช่น tarsal coalition หรือกลุ่มโรคเกี่ยวกับกล้ามเนื้อและระบบประสาท 2. ภาวะเท้าแบนที่เกิดขึ้นภายหลัง (Acquired Flatfoot): ประเภทนี้มักเกิดขึ้นในผู้ใหญ่ โดยเฉพาะในเพศหญิงที่มีอายุ 40 ปีขึ้นไป ซึ่งมีสาเหตุมาจากการเสื่อมหรือฉีกขาดของเส้นเอ็น tibialis posterior มักพบในผู้ที่มีน้ำหนักเกินหรือมีโรคประจำตัว เช่น เบาหวาน หรือโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ การเข้าใจประเภทของภาวะเท้าแบนและลักษณะเฉพาะของแต่ละประเภทจะช่วยให้สามารถวินิจฉัยและรักษาได้อย่างเหมาะสม ซึ่งจะส่งผลดีต่อสุขภาพเท้าและการเคลื่อนไหวในชีวิตประจำวัน

เรียนรู้เพิ่มเติม